استاد به این مناجات بسیار علاقه‌مند بود. متن آن به یکی از یاران شاه خوشین، از عارفانِ بزرگِ کُرد در قرن چهارم شمسی (یازدهم میلادی) منسوب است. در این قسمت شاعر عشقِ خاصِ خود به خدا را بیان می‌دارد:

یا شاه تو با من باشی
از اول تو بودی، آخرم تو باشی
از قطره‌ی آب منی من‌ات کردی نقاشی
با بهشت و دوزخ‌ات کاری ندارم
امیدوارم تو با من باشی