بسته به فضا و بسترِ کاربرد، ممکن است واژه‌ی قطار نشان‌گرِ کاروان، گروهِ مشایعت‌کنندگان، زنجیر یا رشته‌ی پیوند باشد. قطار مقامی پرمغز و عمیق است که ریتم چندانی ندارد و تداعی‌گر دعا و راز و نیاز است. هر قطعه به مثابه‌ی حلقه‌ای از زنجیری‌ست که اجزای مختلفش با هم جفت و جور می‌شوند تا حرکتی پیوسته و کاملا متعادل در ریتم و هارمونی را شکل دهند.