آواز
استاد الهی تمامی پیامبران خدا را چون حلقه‌ی یک زنجیر متصل به خداوند می‌داند. او اغلب به آنان در دعاهایش توسل می‌جوید و در برخی قطعات آوازی یا سازی نسبت به آن‌ها ادای احترام می‌کند. او به‌خصوص نسبت به مسیح و داوود۱ ابراز علاقه می‌کند، زیرا صفت اصلی آن‌ها نیکی و رحمت است. در این سی‌دی استاد الهی در نعت آنان اشعاری را می‌خواند که دو شعر از این اشعار، اولی و آخری سروده‌ی پدرش حاج نعمت‌الله است.
استاد الهی اغلب در حلقه‌ی صمیمی خانواده می‌نواخت و در قطعاتی که در ادامه می‌آید حاضران در مجلس، ترجیع‌بندی از آهنگ را تکرار می‌کردند.
الف. و نختِ کلام دیده‌دارشون
و نختِ کلام دیده‌دارشون
یاران شُکُر مولامان هات
بشناسان مولام آما دونادون
یاران شُکُر مولامان هات
چنانکه دیده‌داران پیشگویی کرده‌اند
یاران شکر می‌کنیم که مولایمان آمده‌است
باشد که هر بار تجلی ذات حق را بشناسیم
یاران شکر می‌کنیم که مولایمان آمده‌است
ب. ذات یار داوِد حاضرن و جم
ذات یار داوِد حاضرن وَ جم
خوش وَ حال کسی دیدنش وَ چَم
ذات داوود در جمع حاضر است
خوش به حال کسی که او را با چشم خود می‌بیند
پ. دَم‌دَم عیسا روح‌الله نامَن
دَم‌دَم عیسا روح‌الله نامَن
اول جبرئیل آخر بنیامَن
بنیامَ پروانه اُ خاوندگار شمعَن
شمع شوق جمال مولای مجرمَن
نفخه‌ی عیسی که نامش روح‌الله است
ابتدا جبرئیل بود و آخر بنیامین
بنیامین پروانه است و خداوندگار شمع
شمع، شوق جمال مولا برای مجرم۲
۱ داوود مظهر رفائیل، ملک مقرب خداوند و مأمور رحمت الهی است.۲ «مجرم» تخلص حاج نعمت‌الله است.
آواز
راه‌های عشق الهی