

فانی و باقی
۷ قطعه ها۴۵ دقیقهتاریخ انتشار: ۱۴۰۱ (۲۰۲۲)
ناشر: Le Chant du Monde — Harmonia Mundi
«فانی و باقی» نام پانزدهمین سیدی از مجموعهی Le Chant du Monde است که موضوع سفر معنوی روح را تداعی میکند و به گذرا بودن این جهان و ابدی بودن جهان دیگر اشاره دارد. استاد الهی از یک قطعه موسیقی به قطعهی دیگر میرود و به ما یادآوری میکند که این جهان فانی است و نیکبختی ابدی تنها در جوار خالق میسر است.
«آنچه زندگانی استاد الهی به ما نشان میدهد این است که وقتی به روایتهای تاریخی، یا روایتهای اسطورهای، از حکیمان بزرگ گذشته نگاه میکنیم و گاهی از خود میپرسیم، «آیا چنین فرد خارقالعادهای واقعاً در روی زمین قدم گذاشته است؟» پاسخ باید مثبت باشد، زیرا یکی از آنها به تازگی در میان ما بوده است».
ـ تئودور لوین
استاد موسیقی، دانشگاه دارتمونت
برای اطلاعات بیشتر دربارهی هنر و فلسفه موسیقی استاد الهی، مراجعه کنید به کتاب ژان دورینگ، «روح نغمات: موسیقی استاد الهی» انتشارات جیحون، ۱۳۸۲ شمسی (۲۰۰۳ میلادی).
مناجات در سوئیت بابا جلیلی
در این مناجات نتهای بم و نتهای زیر به نوبت جانشین هم میشوند، با آهنگهای مهارشده و فشردهتر، به طور مثال یک جملهی شُر۱ (۲:۱۱) که شعله میکشد و سپس به سرعت آرام میگیرد. استاد، تکنیکهای گوناگونِ نواختن تنبور یا سهتار۲ را به کار میگیرد تا بتواند امواجی از نتهای پیاپی به وجود آورد که بر روی محوری ثابت در سیم بم گسترده میشود.
۱ شیوهای از ریز است که با دست راست اجرا میشود.۲ سهتار فارسی، سازی سنتی از خانوادهی سازهای زهیِ دسته بلند است. این ساز در ابتدا سه سیم داشت، اما در قرن دوازدهم شمسی (هجدهم میلادی) سیم چهارمی توسط مشتاقعلیشاه، عارفی والا و موسیقیدانی برجسته که استاد سهتار بود، به آن افزوده شد. در تکنیک نواختن سهتار با دست راست، فقط از انگشت اشاره استفاده میشود که به سیمها با حرکت رفت و برگشتی ضربه میزند، در حالیکه تکنیک استاد در نواختن ساز تنبور، بهکارگیری تمام پنج انگشت دست راست است.
فهرست قطعه ها
مناجات در سوئیت بابا جلیلی
فانی و باقی
مناجات در سوئیت بابا جلیلی
فانی و باقی