background pattern
فانی و باقی

سرود روحانی

این سرود در ۱۲۸۵ شمسی (۱۹۰۶ میلادی) توسط حاج نعمت تصنیف شده. آهنگ لطیف آن همراه است با اشعاری بیانگر طبیعت ناپایدار دنیای مادی و عبور زودگذر آن۱:

دنیا فانی‌یَن داوِد گیان / هر حق باقی‌یَن داوِد گیان
(دنیا فانی است، داوود جان / فقط حق باقی است، داوود جان) 

استاد الهی در یکی از سفرهایش به غرب ایران، اشعار نخستین را تغییر داد، تا این سرود سوگبار را به آوازی شاد بدل کند۲.

در این قطعه یک تأخیر تعمدی میان جملات آوازی اتفاق می‌افتد، گویی می‌خواهد بر معنای کلماتی که بیان می‌شوند، تأکید کند.       


۱ این ابیات ارجاعی است به آیات قرآن: ۲۷-۵۵:۲۶.۲ این ذکر با کلام تغییر یافته‌اش به نام «شیرین لیلا»، در سی‌دی نواهای آسمانی قطعه‌ی ۴ چاپ شده است.

سرود روحانی

فانی و باقی

۰۰:۰۰