

فانی و باقی
۷ قطعه ها۴۵ دقیقهتاریخ انتشار: ۱۴۰۱ (۲۰۲۲)
ناشر: Le Chant du Monde — Harmonia Mundi
«فانی و باقی» نام پانزدهمین سیدی از مجموعهی Le Chant du Monde است که موضوع سفر معنوی روح را تداعی میکند و به گذرا بودن این جهان و ابدی بودن جهان دیگر اشاره دارد. استاد الهی از یک قطعه موسیقی به قطعهی دیگر میرود و به ما یادآوری میکند که این جهان فانی است و نیکبختی ابدی تنها در جوار خالق میسر است.
«آنچه زندگانی استاد الهی به ما نشان میدهد این است که وقتی به روایتهای تاریخی، یا روایتهای اسطورهای، از حکیمان بزرگ گذشته نگاه میکنیم و گاهی از خود میپرسیم، «آیا چنین فرد خارقالعادهای واقعاً در روی زمین قدم گذاشته است؟» پاسخ باید مثبت باشد، زیرا یکی از آنها به تازگی در میان ما بوده است».
ـ تئودور لوین
استاد موسیقی، دانشگاه دارتمونت
برای اطلاعات بیشتر دربارهی هنر و فلسفه موسیقی استاد الهی، مراجعه کنید به کتاب ژان دورینگ، «روح نغمات: موسیقی استاد الهی» انتشارات جیحون، ۱۳۸۲ شمسی (۲۰۰۳ میلادی).
سرود روحانی
این سرود در ۱۲۸۵ شمسی (۱۹۰۶ میلادی) توسط حاج نعمت تصنیف شده. آهنگ لطیف آن همراه است با اشعاری بیانگر طبیعت ناپایدار دنیای مادی و عبور زودگذر آن۱:
دنیا فانییَن داوِد گیان / هر حق باقییَن داوِد گیان
(دنیا فانی است، داوود جان / فقط حق باقی است، داوود جان)
استاد الهی در یکی از سفرهایش به غرب ایران، اشعار نخستین را تغییر داد، تا این سرود سوگبار را به آوازی شاد بدل کند۲.
در این قطعه یک تأخیر تعمدی میان جملات آوازی اتفاق میافتد، گویی میخواهد بر معنای کلماتی که بیان میشوند، تأکید کند.
۱ این ابیات ارجاعی است به آیات قرآن: ۲۷-۵۵:۲۶.۲ این ذکر با کلام تغییر یافتهاش به نام «شیرین لیلا»، در سیدی نواهای آسمانی قطعهی ۴ چاپ شده است.
فهرست قطعه ها
سرود روحانی
فانی و باقی
سرود روحانی
فانی و باقی