

موسیقی ملکوتی استاد الهی (موسیقی معنوی تنبور)
۴ قطعه ها۱ ساعت۲ دقیقهتاریخ انتشار: ۱۳۷۴ (۱۹۹۵)، ۱۳۷۵ (۱۹۹۶) ، تجدید چاپ: ۱۳۸۳ (۲۰۰۴)
ناشر: Le Chant du Monde – Harmonia Mundi
این نخستین سیدی از آثار استاد الهی است که قسمتهایی از آن نمایانگر هنر و بداههپردازیهای بیمانند او در قطعات نشاط آور و سرمست کنندهای مانند جلوشاهی و سحری و قطعاتی کوتاه و تفکرآمیز و همراه با راز و نیاز، مانند ساروخانی است.
این ضبط که در ابتدا به مناسبت صدمین سالگرد تولد استاد الهی در سال ۱۳۷۴ شمسی (۱۹۹۵ میلادی) منتشر شد، اولین سیدی در مجموعه Le Chant du Monde است. اما باید توجه داشت که ضبط این مجموعه از آثار موسیقی استاد الهی با وسایل فنی ابتدایی و اغلب در شرایطی نهچندان مناسب انجام گرفتهاند، تنها بخش کوچکی از ردیف وسیع موسیقی استاد را تشکیل میدهند. قبل از آنکه به شرح قطعات این مجموعه بپردازیم، تأکید بر بیان شاعرانهی موسیقی معنوی استاد الهی ضروری است؛ موسیقیای روحانی که ریشهاش سنّتی مبتنی بر تعامل نزدیک و همگراییِ شعر و موسیقی برای توصیف حالات معنوی و صحنههای معنوی است. شعر فارسی به حکم طبیعتِ ریتمیکش فینفسه موسیقایی است و موسیقی معنویِ ایرانی نیز تا آنجا که توان بیان حالات و صحنههای معنوی را دارد از خصلتی شاعرانه برخوردار است. یکی از صحنههای معنویِ مورد علاقهی وافر شاعران عارف ایرانی، صحنهی گفتوگوی روح با معشوق آسمانی یا همان خالق است که در بطن بسیاری از بسطهای مقامی نیز به تصویر کشیده میشود. ریشه در سنّتی دارد که در آن شعر و موسیقی برای توصیف حالات روحی و صحنههای آسمانی به هم نزدیک می شوند.
ساروخانی (آواز سار)
نام این قطعه تداعیگر آواز سار است. اصل کلام این مناجات به عربی و منصوب به حضرت علی (ع) است که استاد آن را به فارسی برگردانده و در این قطعه چند بیت از آن را خواندهاند.
ربیالاعلی ـ ربیالعظیم
بزرگواری باریتعالی
تسبیح و تهلیل به آن تای بیهمتا
بارالها، خالقِ من، ای پناه و مرجعم
سوی تو مینالم اندر حالت فقر و غنا
بارالها گر چه میباشد گناهم بس عظیم
عفوت افزون است و اعظم از گناه و از خطا
بارالها گر چه بخشیدم به نفس خود مراد
میکنم اکنون به بستان پشیمانی چرا
فهرست قطعه ها
ساروخانی (آواز سار)
موسیقی ملکوتی استاد الهی (موسیقی معنوی تنبور)
ساروخانی (آواز سار)
موسیقی ملکوتی استاد الهی (موسیقی معنوی تنبور)