

موسیقی ملکوتی استاد الهی (موسیقی معنوی تنبور)
۴ قطعه ها۱ ساعت۲ دقیقهتاریخ انتشار: ۱۳۷۴ (۱۹۹۵)، ۱۳۷۵ (۱۹۹۶) ، تجدید چاپ: ۱۳۸۳ (۲۰۰۴)
ناشر: Le Chant du Monde – Harmonia Mundi
این نخستین سیدی از آثار استاد الهی است که قسمتهایی از آن نمایانگر هنر و بداههپردازیهای بیمانند او در قطعات نشاط آور و سرمست کنندهای مانند جلوشاهی و سحری و قطعاتی کوتاه و تفکرآمیز و همراه با راز و نیاز، مانند ساروخانی است.
این ضبط که در ابتدا به مناسبت صدمین سالگرد تولد استاد الهی در سال ۱۳۷۴ شمسی (۱۹۹۵ میلادی) منتشر شد، اولین سیدی در مجموعه Le Chant du Monde است. اما باید توجه داشت که ضبط این مجموعه از آثار موسیقی استاد الهی با وسایل فنی ابتدایی و اغلب در شرایطی نهچندان مناسب انجام گرفتهاند، تنها بخش کوچکی از ردیف وسیع موسیقی استاد را تشکیل میدهند. قبل از آنکه به شرح قطعات این مجموعه بپردازیم، تأکید بر بیان شاعرانهی موسیقی معنوی استاد الهی ضروری است؛ موسیقیای روحانی که ریشهاش سنّتی مبتنی بر تعامل نزدیک و همگراییِ شعر و موسیقی برای توصیف حالات معنوی و صحنههای معنوی است. شعر فارسی به حکم طبیعتِ ریتمیکش فینفسه موسیقایی است و موسیقی معنویِ ایرانی نیز تا آنجا که توان بیان حالات و صحنههای معنوی را دارد از خصلتی شاعرانه برخوردار است. یکی از صحنههای معنویِ مورد علاقهی وافر شاعران عارف ایرانی، صحنهی گفتوگوی روح با معشوق آسمانی یا همان خالق است که در بطن بسیاری از بسطهای مقامی نیز به تصویر کشیده میشود. ریشه در سنّتی دارد که در آن شعر و موسیقی برای توصیف حالات روحی و صحنههای آسمانی به هم نزدیک می شوند.
ذکر و سوئیت «هی داوِد»
این ملودی قدیمی به داوود، همذاتِ ملک مقرب رفائیل، تقدیم شده است. این دستگاه را «نی داوود» نیز نامیدهاند که شاید اشارهای به نیِ حضرت داوود پیامبر باشد. بخشهای این دستگاه عبارتند از:
الف. مبارک بادا
ب. سماع
پ. هی داوِد کُند
ت. هی داوِد تُند
فهرست قطعه ها
ذکر و سوئیت «هی داوِد»
موسیقی ملکوتی استاد الهی (موسیقی معنوی تنبور)
ذکر و سوئیت «هی داوِد»
موسیقی ملکوتی استاد الهی (موسیقی معنوی تنبور)